دلم گرفته از این روزها ، دلم تنگ است

میانِ ما و رسیدن ، هزار فرسنگ است

مرا گشایشِ چندین دریچه کافی نیست

هزار عرصه برای پریدنم تنگ است

اسیرِ خاکم و پرواز سرنوشتم بود

فروپریدن و در خاک بودنم ننگ است

چگونه سرکند اینجا ترانه ی خود را ؟

دلی که با تپشِ عشقِ او هماهنگ است

هزار چشمه ی فریاد در دلم جوشید

چگونه راه بجوید که رو به رو سنگ است

مرا به زاویه ی باغ عشق مهمان کن

در این هزاره فقط عشق ، پاک و بی رنگ است

دستان من نمی توانند

نه ، نمی توانند

هرگز این سیب را

عادلانه قسمت کنند .

تو

به سهم خود فکر می کنی

من

به سهم تو .

گروس عبدالملکیان

لحظات سخت و بحرانی وضع حمل آغاز شد . او در محیط خانه تنها بود ، و زنی که او را کمک کند وجود نداشت ؛ قلب او فشرده تر می شد ، و امواج خروشان بی مهری های مردم روح پاکش را آزار می داد .

ناگهان برقی در افق روحش درخشید ، چشم بگشود و چهار زن را نزد خود دید ، سخت نگران شد ؛ یکی از آن چهار زن صدا زد :

نترس و غمگین مباش . پروردگار مهربانت ما را به یاری تو فرستاده است ما خواهران توایم .

من ساره ام !

و این یک آسیه همسر فرعون است که از دوستان تو در بهشت خواهد بود .

آن دیگر مریم دختر عمران .

و این چهارمی را که می بینی خواهر موسی بن عمران ، کلثوم است !

ما آمده ایم که در این ساعت یار و یاور تو باشیم . و نزد او ماندند تا فاطمه بانوی اسلام دیده به جهان گشود .

فاطمی زیستن مرد و زن نمی شناسد ؛ بیایید فاطمه ( س ) را از انحصار الگوی همسر بودن و مادر بودن در بیاوریم . او در همه زمینه ها می تواند الگو باشد .